Sylvia welkom bij Team ASC

“Wie leert het boogschieten nou niet kennen uit de films, van schoolkamp of de kermis.

Zo heb ik het ook leren kennen. Op de kermis bleek dat ik al snel alle ballonnen kon kapot schieten. En pas na een jaar,  toen ik op zoek ging naar een hobby buitenshuis werd me dan ook het boogschieten aangeraden.
Eenmaal bij een vereniging ingeschreven bleek ik zeker een goed richtingsgevoel te hebben, want technieken kende ik echt nog niet. Binnen een half jaar ben ik gaan helpen ook bij de jeugdtrainingen waar ik dan ook snel de Cursus voor HBT2 aangeboden kreeg die ik niet wilde weigeren.
Tijdens deze cursus leerde ik daadwerkelijk ook de technieken om een perfect schot te kunnen maken. Ik kreeg niet alleen een jeugdgroep voor kleinere kinderen (vanaf 8 jaar) maar introduceerde ook een introductiecursus voor volwassenen die tot op heden nog steeds storm loopt. Even genoeg nu over de weg naar, nu even waarom.
Ik kan mijn hart en ziel kwijt in het schieten, en uit het lesgeven haal ik meer energie uit. Tijdens een schot, probeer ik me zo goed mogelijk te concentreren, me af te sluiten voor de buitenwereld en te genieten van het schot die ik gemaakt.  Ik ben pas schutter vanaf eind 2016 maar heb al enorm veel stappen gemaakt en ben enorm gegroeid in mijn stijl van het schieten. Daarom kocht ik recent een nieuwe boog.
De Gillo G1 met een nieuwe oplegger de Zniper.  Hiermee kreeg ik meer vertrouwen in mijn materiaal en ging ik snel nog beter schieten. Omdat ik weet dat ik met enige training ik goed genoeg ben voor een WK wil ik dan ook heel graag meedoen aan een WK Barebow indoor. Dat is mijn droom.
Ik hoef m niet te winnen hoor (altijd goed natuurlijk) maar de ervaring om daar te staan. Om mijn ding te doen, mijn eigen ding waar ik mijn hart en ziel in kan leggen. Mijn toekomst dromen heb ik zeker ook. Heel graag wil ik nog de Cursus HBT3 volgen zodra ik wat meer regelmaat heb. Johan is toch wel mijn grote voorbeeld en heb dan ook veel geleerd van hem, vooral toen hij destijds mijn praktijkbegeleider was. Mijn eigen club, mijn eigen lessen, mijn eigen kleine winkeltje. Het zou fantastisch zijn als dit zou lukken, maar zover ben ik niet. Dromen mag toch?

Vaak liep ik rond op wedstrijden en zag dan ook de schutters waar tegenop keek, in het team shirt van ASC, en wat was ik jaloers. Ik wilde ook graag bij het team, dus wat was het een enorme verassing dat ik ook bij het ASC team mocht komen. Super blij en daar gaan jullie echt geen spijt van krijgen”.